به نام یزدان پاک،
شرایط در میهن ما، ما را به سوی دو راهی سرنوشت ساز "مرگ" یا "آزادی" نزدیک و نزدیک تر می کند که البته، کسی جز ما و مردم ما تعیین کننده مرحله بعدی حیات ملی مان نخواهد بود. به نظرم رسید در این سرانجام، هر کسی باید گوشه ای از کار را بگیرد و چیزی به چیزها اضافه کند. این مرا (و البته شما را) به اینجا کشاند. آنچه می توانم در حال حاضر به میهن مان بدهم، آن چیزهایی است که در این وبلاگ خواهید خواند. سال هاست که از آخرین مقاله ای که به پارسی نوشتم می گذرد. دوست دارم تا می توانم، نوشته هایم را از کلمه ها و ساختارهای بیگانه (بیشتر منظورم عربی است) تهی کنم که البته سواد کافی برای این کار ندارم. پس باید منتظر نوشته های خنده دار هم باشیم.موضوع این وبلاگ ایران است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر