امروز، بقای حکومت استبدادی جمهوری اسلامی به چیزی نازک تر از یک تار مو بسته است. چه بسا "نوروز امسال را به معنای واقعی خود جشن بگیریم، یعنی پیروزی بر ضحاک". برای پیروزی، جنبش سبز آزادی خواهی ایران باید مشخصات زیر را داشته باشد:
- اتحاد بر آنچه نمی خواهیم (نه به دیکتاتوری و نه به ولایت مطلقه فقیه بر جان و مال و ناموس مردم)
- اتحاد بر آنچه می خواهیم (آری به آزادی و ولایت جمهور مردم بر مردم)
- استقامت در تداوم اعتراض های موثر (مثلا خیابانی)
- خشونت زدایی و پرهیز از خشونت
- همگانی کردن جنبش، به این معنی که همه مردم به جنبش بپیوندند
- استقلال از قدرت های بیگانه
تمامی ویژگی های بالا برای پیروزی جنبش، به معنای جایگزینی استبداد با آزادی، به یک اندازه مهم و ضروری هستند. فراموش نکنیم که ما باید دو حرکت موازی را به نتیجه برسانیم: شکست و اضمحلال استبداد و استقرار آزادی بر مبنای ولایت جمهور مردم. همان قدر که اتحاد بر نخواستن استبداد واستقامت در اعتراض و هم گام شدن عموم مردم در اعتراض سبب سرعت گرفتن سقوط دیکتاتوری می شود، اتحاد بر آنچه می خواهیم (آزادی) و خشونت زدایی و استقلال تضمین کننده جایگزینی استبداد با آزادی (و نه یک دیکتاتوری دیگر) است.
مسلما دیکتاتورها سعی کرده اند، می کنند و خواهند کرد که با حیله و دروغ و فریب و یا با زور و سازش با بیگانه، یک یا چند ویژگی از ویژگی های بالا را از جنبش سبز بگیرند. باید بسیار مواظب بود تا در دام آنها نیفتیم. جنبش سبز نیز، برای پیروزی، به نگهداری و مراقبت های روزانه احتیاج دارد.
پی نوشت 1: این ها حرف های خودم نیست. جمع آوری حرف ها و تحلیل های دیگران، بخصوص آقای بنی صدر است.
پی نوشت 2: ذره ای تردید ندارم که یک "عاشورا"ی دیگر مانند سال پیش، استبداد ج.ا. را از ایران خواهد راند.
پی نوشت 3: پرهیز از خشونت به معنی تو سری خوردن نیست. در هیچ جامعه ای "دفاع از خود" تعبیر به خشونت نمی شود. اما، دفاع از خود نباید تبدیل به خشونت شود.
پی نوشت 4: تقریبا عین این مطلب را بعد از کودتا و در شروع جنبش سبز نوشتم. شرایط امروز سیاسی جامعه خیلی عوض شده است. اما، شرایط پیروزی هیچ تغییری نکرده است. پس یک بار برای همیشه، این شرایط را فراهم کنیم تا نوروز امسال را خندان و به پاس پیروزی بر ضحاکی دیگر جشن بگیریم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر